Γεια σας φίλες και φίλοι
Ένα απλό παράδειγμα για να γίνουν κατανοητά τα πιο πάνω,
είναι ο ωκεανός. Ας υποθέσουμε πως ο ωκεανός είναι ένα πεδίο. Όταν οι
αναταράξεις που υπάρχουν μέσα του είναι μικρές (αυτές που δημιουργούνται από την
κίνηση των θαλάσσιων ζώων) οι αισθήσεις μας δεν τις αντιλαμβάνονται. Το πεδίο «ωκεανός»
μας φαίνεται ακίνητο. Όταν όμως μία μεγαλύτερη δύναμη (άνεμος) δημιουργήσει
μεγαλύτερη αναταραχή, τότε εμείς αντιλαμβανόμαστε «κύματα» γιατί οι αισθήσεις μας
μπορούν να αντιληφθούν αυτή τη μεγαλύτερη αναταραχή.
Είναι ενθουσιασμένοι οι φυσικοί με τις νεότερες ανακαλύψεις τους.
Τα βασικά φιλοσοφικά ερωτήματα,
όμως, παραμένουν αναπάντητο παρά την τόση πρόοδο της φυσικής επιστήμης. Και
αυτά είναι:
1. Πώς δημιουργήθηκαν τα «πεδία»;
2. Ποιος ή τι προκαλεί τις αναταραχές στα πεδία που
υπάρχουν;
3. Είναι ο νους μας ικανός να δημιουργήσει αναταραχές σε
αυτά τα πεδία;
Προσωπικά πιστεύω πως η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι
ΝΑΙ, εξ ου και το γνωστό από τη θρησκεία
μας «κατ΄εικόνα και καθ’ ομοίωσιν»…
Μεγάλη ευθύνη, για όσες ασχήμιες υπάρχουν τριγύρω, πέφτει στις πλάτες μας αν το αποδεχθούμε κάτι τέτοιο, βέβαια. Γι αυτό, αν δεν υπάρξουν επιστημονικές αποδείξεις, πολύ δύσκολα θα αναλάβει αυτή την ευθύνη η ανθρωπότητα.
Παρά την τόση πρόοδο της επιστήμης, δηλαδή, παραμένουμε στο
σημείο μηδέν.
Δύσκολος και ο ρόλος όσων πιστεύουν στην δύναμη του νου...
Με αγάπη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου