Υπέρταση: μία ή πολλές διαφορετικές ασθένειες;

Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Η μελέτη του μικροβιώματος του πεπτικού μας (τα μικρόβια, δηλαδή, που ζουν στο πεπτικό μας σύστημα), οδηγεί σε όλο και πιο ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις.

Ερευνητές διαπίστωσαν πρόσφατα, πως ο πληθυσμός αυτών των μικροβίων είναι διαφορετικός στα άτομα που πάσχουν από υπέρταση και κατάθλιψη συγχρόνως, απ΄ ότι στα άτομα που πάσχουν μόνον από υπέρταση ή μόνον από κατάθλιψη, ενώ είναι διαφορετικός επίσης στα φυσιολογικά άτομα.

Μιλώντας στο συνέδριο της Αμερικανικής καρδιολογικής εταιρίας για την υπέρταση το 2019, ο υπεύθυνος της πιο πάνω έρευνας είπε, πως με βάση το

Νέα ορμόνη υπεύθυνη για το στρες;

Γεια σας φίλες και φίλοι

Οστεκαλσίνη, μία νέα ορμόνη του στρες

Η αντίδραση του στρες έχει μελετηθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια και τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών σας τα έχω μεταφέρει τόσο στα βιβλία μου, όσο και σε βίντεο και  αναρτήσεις σε τούτη την ιστοσελίδα.

Ωστόσο οι έρευνες δεν σταματούν και όλο  νεότερα στοιχεία, που αφορούν την αντίδραση του οργανισμού μπροστά σε κάποιο κίνδυνο (αντίδραση στρες), έρχονται στο φως.

Μία από τις τελευταίες ανακαλύψεις είναι, πως μία πρωτεΐνη που παράγεται στα οστά από τους οστεοβλάστες (τα κύτταρα που δημιουργούν τα οστά) και

Γλουτένη: ένοχη ή αθώα;

Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Γλουτένη: ένοχη ή αθώα;

Το θέμα της γλουτένης, της πρωτεΐνης αυτής του σιταριού έχει απασχολήσει εδώ και πολύ καιρό την ιατρική κοινότητα. Έχει ενοχοποιηθεί αυτή για το ευερέθιστο έντερο (σπαστική κολίτιδα), όπως και για την παχυσαρκία και διάφορες αλλεργίες.

Ο λόγος ήταν, πως ερευνητές, όπως γίνεται συνήθως, είχαν συσχετίσει ευρήματα που παρατήρησαν στο έντερο (βλάβες στο τοίχωμα του εντέρου και διαφυγή ουσιών προς την κυκλοφορία) με την κατανάλωση γλουτένης.

Οι έρευνες, δυστυχώς, δεν μπορούν να  συμπεριλάβουν πολλούς παράγοντες ταυτόχρονα, και γι αυτό τα συμπεράσματά τους είναι πολλές φορές λανθασμένα και εξαρτώνται από την κρίση του ερευνητή.

Το θέμα της γλουτένης όπως και άλλων τροφικών αλλεργιών με έβρισκε πάντα

Έφηβοι και σωστή ζωή

Γεια σας φίλες και φίλοι

΄
Έφηβοι και σωστή ζωή

Είμαι πια πεπεισμένη πως η επιστήμη, έτσι κατακερματισμένη όπως έχει γίνει, θα αργήσει πολύ να απαλλάξει τον άνθρωπο από τα δεσμά του στην ύλη, δυστυχώς…

Θα μιλήσω για το θέμα που γνωρίζω καλά, αφού το ερευνώ και ασχολούμαι με αυτό περίπου 15 χρόνια, ασταμάτητα. Το στρες.

Είναι γνωστό πως εκτός από τις ορμόνες του στρες παράγονται κατά την αντίδραση αυτή και φλεγμονώδεις κυτοκίνες. Ουσίες, δηλαδή, που δημιουργούν στον οργανισμό αυτό που όλοι γνωρίζουμε σαν «φλεγμονή». Κατά την αντίδραση του στρες, αυτές οι ουσίες παράγονται για να προστατέψουν το ζώο. Αν κατά την πάλη με τον εχθρό χτυπήσει αυτό ή δαγκωθεί, η δημιουργία

Ζωή στο παρόν

Το υποσυνείδητό μας είναι γεμάτο από εικόνες και εμπειρίες που αποκτήσαμε παρακολουθώντας από μικρά παιδιά τους άλλους γύρω μας. Μέχρι την ηλικία των 8 περίπου ετών, ο εγκέφαλος των παιδιών, όπως έχουμε πολλές φορές πει, λειτουργεί στις συχνότητες της ύπνωσης (κύματα θήτα και άλφα, στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα). Γι αυτό και τα μικρά παιδιά ρουφούν σαν σφουγγάρια τις αντιδράσεις όλων όσων βρίσκονται στο περιβάλλον τους. Ο λόγος είναι προφανής. Πρέπει τα μικρά παιδιά να μάθουν από τους μεγαλύτερους πώς να αντιμετωπίζουν τη ζωή…

Ωστόσο αυτές οι γνώσεις, δεν είναι πάντα οι καλύτερες… Και σαν ενήλικες, πολλές φορές, συνειδητοποιούμε πως εμείς θα κάναμε τα πράγματα καλύτερα. Μόνο που τελικά δεν το κάνουμε και με απόγνωση πολλές φορές βλέπουμε να

Το νερό και η κόλαση...

Το σώμα ενός ενήλικα αποτελείται από 65 - 70% νερό, δεν χωράει αμφισβήτηση. Κάθε μόριό μας είναι τυλιγμένο σε πολλαπλά στρώματα νερού, (σε μία τέταρτη κατάσταση του νερού που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, αυτή του ζελέ) με διαφορετικές ιδιότητες, που υπό την επίδραση του ηλιακού φωτός μετατρέπονται σε μπαταρίες…

Κάποιοι μάλιστα, ισχυρίζονται πως αυτή η αναλογία, αν μετατραπεί σε αναλογία όγκου, λόγω της διαφοράς μεγέθους των μορίων του νερού από τα υπόλοιπα μόρια του σώματος, γίνεται τελικά 90%...

Όση και αν είναι όμως η αναλογία του νερού στο σώμα μας, δεν παύει αυτή να είναι σημαντικό κομμάτι της υλικής μας υπόστασης. Ως βρέφη περιέχουμε πολύ