Υγιεινή διατροφή/λίπη (3)

ΤΑ  ΛΑΔΙΑ  ΚΑΙ  Η  ΣΗΜΑΣΙΑ  ΤΟΥΣ  ΣΤΗ  ΔΙΑΤΡΟΦΗ  ΜΑΣ  (1)
Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Άλλη μια φορά για τα λίπη και τα λάδια που χρησιμοποιούμε στη διατροφή μας αποφάσισα να σας μιλήσω. Ο λόγος είναι πως ο ρόλος που παίζουν στην υγεία μας είναι πολύ σημαντικός. Την προηγούμενη ανάλογη κουβέντα μας, με τις βασικές πληροφορίες, μπορείτε να ξαναδιαβάσετε, όσοι το επιθυμείτε, εδώ (http://lenahealth.blogspot.com/search/label/%CE%A5%CE%B3%CE%B9%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%AE%20%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE?updated-max=2010-05-11T08%3A59%3A00%2B03%3A00&max-results=20).  

Με τη σημερινή κουβέντα μας, θέλω να προσθέσω μερικές ακόμη πληροφορίες σε αυτό το θέμα, που θα σας βοηθήσουν να διαλέγετε σωστότερα τις τροφές που καταναλώνετε, για να έχετε καλύτερη υγεία. Γιατί υπάρχουν ξέρετε πολλές λανθασμένες απόψεις που μεταφέρονται από τον έναν στον άλλον και καταλήγουν να θεωρούνται γενικά σωστές, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η χρησιμοποίηση διαφόρων άλλων φυτικών λαδιών, εκτός από το ελαιόλαδο για το τηγάνισμα των τροφών. Τακτική που από πολλούς θεωρείται σωστή, ενώ δεν είναι.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Ο βασικός κανόνας, όπως έχουμε ξαναπεί, για την σωστή κατανάλωση λιπών στη διατροφή μας είναι η καλή αναλογία  των βασικών λιπαρών οξέων [λινολεϊκό (ω6)  και άλφα-λινολεϊκό οξύ (ω3)]. Η αναλογία αυτή πρέπει να είναι όπως έχουμε ξαναπεί 2:1 το πολύ.

Ο λόγος είναι πως οι δύο αυτές ομάδες λιπαρών οξέων (ω3, ω6) χρησιμοποιούν τα ίδια ένζυμα  και μεταφορικά συστήματα, προκειμένου να παράγουν διάφορα συστατικά για τον οργανισμό. Όταν υπάρχουν περισσότερα ω6 λιπαρά οξέα, παράγονται περισσότεροι φλεγμονώδεις παράγοντες στο σώμα και μένουν λιγότερα ένζυμα για τα ω3 λιπαρά οξέα για να τα χρησιμοποιήσουν εκείνα, προκειμένου να παίξουν καλά το ρόλο τους στον οργανισμό που είναι να παράγουν αντιφλεγμονώδεις παράγοντες. Και αυτό που είναι ακόμη χειρότερο είναι πως μεγάλες ποσότητες ω6 λιπαρών οξέων μπορούν ακόμη και να αντικαταστήσουν και να μειώσουν τα υπάρχοντα ω3 λιπαρά οξέα στο σώμα, όχι μόνον να τους αναστείλουν με τον πιο πάνω τρόπο τη λειτουργία.

Με άλλα λόγια, ενώ τα ω6 λιπαρά οξέα είναι απαραίτητα για τον οργανισμό, γιατί η φλεγμονή που αυτά προάγουν, είναι απαραίτητη αντίδραση του οργανισμού στο στρες, όταν αυτά ξεπεράσουν ένα όριο, τότε εμποδίζουν τη δράση και ελαττώνουν την ποσότητα των ω3 λιπαρών οξέων που είναι και αυτά εξ ίσου, ίσως και περισσότερο, απαραίτητα, γιατί  ομαλοποιούν και πάλι τη λειτουργία του.

Αυτό σημαίνει πως αν η διατροφή σας είναι χαμηλή σε ω3 λιπαρά οξέα και μαγειρεύετε κατά προτίμηση με ηλιέλαιο ή αραβοσιτέλαιο, τότε ενισχύετε τις φλεγμονώδεις διεργασίες στο σώμα σας, που οδηγούν σε αρτηριοσκλήρυνση ακόμη και καρκίνο, αν και μπορεί να πιστεύετε πως τρέφεστε υγιεινά.

Θα συνεχίσουμε σύντομα

Ερασιτέχνης κηπουρός/Ανθόκηπος/Αν.-Φθιν. (15)

Εποχή της τριανταφυλλιάς φίλες και φίλοι μου.

Άγρια κα ήμερα τριαντάφυλλα ξεπροβάλλουν σε κάθε γωνιά του κήπου και της μάντρας μου, αυτή την εποχή. Έχω βάλει πολλές ποικιλίες, 21 για την ακρίβεια.  Ελάχιστες από αυτές είναι όμως αγορασμένες. Οι πιο πολλές είναι μεγαλωμένες από κοτσάνια κομμένα τον χειμώνα από άλλες τριανταφυλλιές. Έχουμε ξαναπεί την μέθοδο:
Πολλαπλασιασμός τριανταφυλλιάς
Κόβουμε το κοτσάνι κοντά σε ένα μάτι, το βουτάμε σε νερό, στην συνέχεια σε ορμόνη ριζοβολίας για ξυλώδεις βλαστούς (θα τη βρείτε σε όλα τα καταστήματα που πουλούν φυτοφάρμακα) και μετά αφού ανοίξουμε με το δάχτυλό μας ή με ένα ξυλάκι μία τρύπα στο χώμα μιας μικρής γλάστρας, το φυτεύουμε εκεί,  ή κατ’ ευθείαν στον χώμα του κήπου. Επειδή δεν πιάνουν πάντα όλα, καλό είναι να βάλετε 2-3 κοτσάνια σε κάθε θέση ή γλάστρα, ώστε να κρατήσετε στη συνέχεια αυτό που θα πετάξει φύλλα την άνοιξη.

Δεν ξέρω αν είναι τρέλα ή όχι, αλλά σας συμβουλεύω να τα ευχαριστήσετε τα μικρά αυτά κοτσάνια όταν τα δείτε να βγάζουν τα πρώτα τους φυλλαράκια και να τους πείτε πως θα είσαστε πάντα εκεί δίπλα τους για να τα προστατεύετε και να τα περιποιείστε, ώστε να ζήσουν ευτυχισμένα στον κήπο ή το μπαλκόνι σας. Μη με κοροϊδεύετε.
Σημασία δεν έχει βέβαια να λέτε λόγια. Σημασία έχει  να νιώθετε αυτά τα συναισθήματα. Και τέτοια θετικά συναισθήματα ομαλοποιούν το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της καρδιάς μας, εναρμονίζοντας όλες μας τις ενέργειες, όπως σας έχω εξηγήσει στο βιβλίο μου, πράγμα που επηρεάζει τους γύρω μας. Και  είναι αποδεδειγμένο πως και τα φυτά αισθάνονται την αγάπη μας, όπως και τα ζώα. Πέρα από τη σωστή μεταχείριση (σωστό πότισμα και συνθήκες) τα φυτά χρειάζονται και αγάπη για να προοδεύσουν, όπως κάθε τι "ζωντανό" και τα φυτά είναι ζωντανοί οργανισμοί, δεν πιστεύω να αμφιβάλλετε γι αυτό.... Η αγάπη είναι η γενεσιουργός δύναμη της φύσης. Γι αυτό και είναι η βάση όλων των θρησκειών.

Εκτός από την αγάπη, έχουν γίνει πολλά πειράματα και με τη μουσική και έχει αποδειχθεί πως η ήρεμη κλασική μουσική, όπως αυτή του Μπαχ και του Μότσαρτ,  βοηθάει πολύ στην ανάπτυξη και την  καλή κατάσταση των φυτών, θα το ξέρετε, ίσως, αυτό οι περισσότεροι.

Και για να κρατήσει πιο μεγάλο διάστημα η ανθοφορία της τριανταφυλλιάς, όπως και όλων των λουλουδιών άλλωστε, πρέπει να κόβουμε τα μαραμένα λουλούδια, όσο πιο συχνά μπορούμε, ώστε να μην χάνει τη δύναμή του το φυτό φτιάχνοντας σπόρο. Να έχετε πάντα λοιπόν ένα ψαλίδι του κήπου επάνω σας γι αυτή τη δουλειά, όταν κάνετε τη βόλτα σας στον κήπο, ή όταν βγαίνετε να απολαύσετε τα φυτά στη βεράντα  σας.

Με αγάπη

Ο μυστικός κόσμος του κορμιού μας/το κύτταρο (11)

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ  ΤΩΝ  ΚΥΤΤΑΡΩΝ (11)
Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα θέμα που έχει απασχολήσει πολύ, φιλοσόφους,  επιστήμονες και απλούς ανθρώπους από τότε που πρωτοπαρουσιάστηκε ο άνθρωπος πάνω στη γη. Τον θάνατο.

Θα μιλήσουμε αρχικά για τον θάνατο των κυττάρων μας. Και επειδή, όπως έχουμε ξαναπεί, εγώ  βλέπω εμάς τους ανθρώπους σαν κύτταρα της επιδερμίδας της γης, και την γη σαν ένα κύτταρο του γαλαξία μας και τον γαλαξία μας σαν ένα κύτταρο του σύμπαντος…. όσα θα σας πω, θα σας τα συσχετίσω με μας τους ανθρώπους και τη ζωή μας πάνω σε τούτο τον πλανήτη, όσο και αν ξενίσουν, ίσως, οι σκέψεις μου αρκετούς ανάμεσά σας.

Αλλά ας μιλήσουμε πρώτα για καθαρή βιολογία και ας αφήσουμε τη φιλοσοφία για το τέλος.

Στα κύτταρά μας λοιπόν, έχουν διαπιστωθεί δύο είδη θανάτου. Ο προγραμματισμένος και ο βίαιος. Ο πρώτος (προγραμματισμένος) ονομάζεται απόπτωση και ο δεύτερος (βίαιος) ονομάζεται νέκρωση.

Κατά τον προγραμματισμένο θάνατο, μία πρωτεΐνη που βρίσκεται στην επιφάνεια του μιτοχονδρίου (μπορείτε να ξαναδιαβάσετε πληροφορίες για αυτό το οργανίδιο του κυττάρου κάνοντας κλικ εδώ) και που έχει τον ρόλο του ανασταλτή της απόπτωσης, παύει να λειτουργεί και ξεκινάει έτσι μέσα στο κύτταρο μία σειρά διαδικασιών με τις οποίες καταστρέφεται ο κυτταροσκελετός και στη συνέχεια σπάει σε κομμάτια το DNA. Το κύτταρο μοιράζεται με αυτόν τον τρόπο σε μικρότερα διαμερίσματα, τα οποία στη συνέχεια αναγνωρίζονται και φαγοκυτταρώνονται από κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος, τα λεγόμενα φαγοκύτταρα. Με την απόπτωση δηλαδή το κύτταρο αυτοκτονεί,(!...) χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα σημάδι και χωρίς να βλάπτεται καθόλου το περιβάλλον του.

Αντίθετα όταν ο θάνατος ενός κυττάρου είναι βίαιος (νέκρωση) και δεν προλαβαίνει αυτό να κάνει την πιο πάνω διαδικασία, καταστρέφεται η μεμβράνη του και συστατικά του κυττάρου τοξικά για το περιβάλλον βγαίνουν σε αυτό, βλάπτοντας την γύρω περιοχή και δημιουργώντας εκεί φλεγμονή.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οδηγούν τα κύτταρά μας σε κάποιον από τους δύο αυτούς θανάτους και ένας από τους πιο σημαντικούς είναι το στρες, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που σήμερα αποφάσισα να σας μιλήσω για τον κυτταρικό θάνατο. Ήθελα κυρίως να σας τον συσχετίσω με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας σε τούτο τον πλανήτη.

Νομίζω πως υπάρχει άμεση συσχέτιση. Ο προγραμματισμένος μας θάνατος (είτε φυσικός, είτε λόγω αρρώστιας –θέμα για το οποίο θα πρέπει να ανοίξουμε άλλη μία παρόμοια κουβέντα-) σίγουρα δεν βλάπτει το περιβάλλον μας. Προφανώς οι διεργασίες που γίνονται βαθύτερα μέσα σε αυτό το κύτταρο της γης που λέγεται άνθρωπος, προετοιμάζουν έτσι το σώμα του και τις ενέργειες που υπάρχουν σε αυτό (με άλλα λόγια και την ψυχή του), ώστε να μπορεί αυτό να φαγωθεί από τα άλλα κύτταρα του πλανήτη (σκουλίκια π.χ.) χωρίς κανένα πρόβλημα για το περιβάλλον.

Αντίθετα, οι βίαιοι θάνατοι (αυτοκτονίες, πόλεμοι, εγκληματικότητα), που καταστρέφουν τα ανθρώπινα σώματα χωρίς να έχει γίνει μέσα τους η κατάλληλη προετοιμασία, φοβάμαι πως αφήνουν γύρω τους ενέργειες που βάφουν με ανεξίτηλα σημάδια την ατμόσφαιρα αυτής της γης, την μολύνουν και την αρρωσταίνουν.

Ζούμε έτσι όλοι μας σε ένα περιβάλλον άρρωστο που μας αρρωσταίνει με τη σειρά του….

Μετατρέπουμε δηλαδή μόνοι μας σε κόλαση τον παράδεισο στον οποίο βρεθήκαμε. Πόσο μωρός παρ όλη την ανάπτυξη του εγκεφάλου του παραμένει ο άνθρωπος, να φοβάται κάποια μεταθανάτια «κόλαση», όταν ο ίδιος είναι αυτός που την δημιουργεί γύρω του στην καθημερινή ζωή του….

Με αγάπη

Σοφά λόγια (27)

ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ...

Μία από τις ωραιότερες αντισταθμίσεις στη ζωή είναι πως κανένας δεν μπορεί να προσπαθήσει ειλικρινά να βοηθήσει κάποιον άλλον χωρίς να βοηθήσει και τον εαυτό του.


~ Ralph Waldo Emerson~

Από το βιβλίο «Finding joy» του Mac Anderson

Ερασιτέχνης κηπουρός/ανθόκηπος/Αν.-Φθιν. (14)

Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Κίτρινες ίριδες άρχισαν να διαδέχονται τις άσπρες και τις μωβ που άνθιζαν μέχρι πριν λίγες ημέρες  επάνω από την λιμνούλα μου. Η ευωδιαστή φούξια αναρριχόμενη τριανταφυλλιά μου άνθισε πρώτη-πρώτη, όπως κάθε χρόνο, έχοντας συντροφιά τα εκπληκτικά μπλε λουλούδια αυτού του θάμνου που δυστυχώς, όπως σας έχω ξαναπεί,δεν γνωρίζω ακόμη το όνομά του, ενώ από κάτω της,   ροζ μικρά μυρωδάτα γαρύφαλλα γέμισαν την μία γωνιά το παρτεριού.

Στο ίδιο παρτέρι λίγο πιο πέρα, η έρπουσα μπλε κληματίδα μου  άνθισε και έμπλεξε τα κλωνάρια της με εκείνα της μικρής λευκής τσιντόνιας (hamaemelis) που, κατά ένα περίεργο τρόπο,   μένει ακόμη ανθισμένη. Τα σαλιγκάρια έχουν ανοίξει μικρές τρύπες στα φύλλα της, όπως βλέπετε, αλλά σκοπεύω αυτές τις μέρες να ρίξω στο παρτέρι λίγη στάχτη που έχω φυλάξει από το τζάκι που άναβα τον χειμώνα ώστε να τα αναγκάσω να φύγουν. Θα πάνε βέβαια λίγο πάρα πέρα, όπως καταλαβαίνετε, και θα αρχίσουν να τρώνε τα φύλλα κάποιου άλλου φυτού, όμως δεν θέλω να τα σκοτώσω, βάζοντας κάποιο φάρμακο. Στο κάτω-κάτω δεν χάθηκε ο κόσμος αν υπάρχουν λίγες τρύπες στα φύλλα των φυτών μου. Έτσι γίνεται πάντα στη φύση. Το ένα είδος ζει χρησιμοποιώντας ένα άλλο.  Αυτός είναι ο νόμος της ζωής.

Στον λαχανόκηπο τώρα, έφαγα πριν λίγες μέρες τις πρώτες μου αγκινάρες, καθώς και τις πρώτες φράουλες. Σ’ αυτές τις τελευταίες, κόβω μερικά από τα φύλλα τους, όταν αρχίζουν να μεγαλώνουν οι πρώτοι καρποί, ώστε να τους βλέπει ο ήλιος και να τους ωριμάζει γρηγορότερα.

Δυστυχώς δεν τα έχω καταφέρει μέχρι τώρα να καλλιεργήσω τις φράουλες στο έδαφος. Όσες φορές το προσπάθησα, τα φυτά σάπισαν και δεν καρποφόρησαν. Οι πολλές βροχές στον νησί δεν αφήνουν τα μικρά αυτά φυτά να αναπτυχθούν σωστά και τα σαπίζουν. Στις μεγάλες μακρόστενες γλάστρες όμως που τις έχω βάλει από πέρυσι αναπτύχθηκαν πολύ καλά και καρποφόρησαν, όπως βλέπετε.

Βάλτε λοιπόν και εσείς όσοι δεν έχετε κήπο μερικές γλάστρες με φράουλες στο μπαλκόνι ή τη βεράντα σας, φίλες και φίλοι μου. Είναι πολύ ωραίο να κόβετε και να γεύεστε μία ζουμερή φράουλα κάθε φορά που θα περνάτε δίπλα της.

Ρόκα, σπανάκι και κρεμμυδάκια μεγαλώνουν πιο κει σε ένα παρτέρι και άρχισαν να τροφοδοτούν με τα τρυφερά φυλλαράκια τους την καθημερινή μου σαλάτα. Και αυτά, όπως το έχουμε ξαναπει, γίνονται εύκολα σε γλάστρες στα μπαλκόνια και τις βεράντες.

Φοβάμαι όμως πως για αρκετό καιρό θα αρκούμαι στη δική τους νοστιμιά, γιατί όπως βλέπετε οι ντοματιές μου είναι ακόμη πολύ μικρές, έτσι που καθυστέρησα λόγω βροχών να τις φυτέψω.

Τα μικρά άσπρα σημάδια που βλέπετε στο χώμα γύρω τους είναι τσόφλια από αυγά. Παραχώνοντάς τα στο χώμα που φυτεύετε τις ντομάτες τις προστατεύετε από την έλλειψη ασβεστίου, που κάνει την βάση της ντομάτας να μαυρίζει και να σαπίζει.

Με αγάπη

Παιδική χαλάρωση και οραματισμοί (8)

ΑΣ   ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ   ΤΑ   ΠΑΙΔΙΑ   ΜΑΣ

ΟΡΜΑΤΙΣΜΟΣ  ΓΙΑ  ΑΥΞΗΣΗ  ΕΠΙΜΟΝΗΣ  ΚΑΙ  ΥΠΟΜΟΝΗΣ

Γεια σας φίλοι και φίλες μου
Σήμερα αποφάσισα να σας δώσω έναν οραματισμό  για τα παιδιά σας, που τα ασκεί στην υπομονή και την επιμονή, όπως σας είχα υποσχεθεί πριν λίγες μέρες στην στήλη της κηπουρικής.
Όπως πάντα με τα μάτια κλειστά, τα μικρότερα παιδιά μπορούν να κάνουν τον οραματισμό μετά από 3-4 αναπνοές μπαλόνι, ενώ τα μεγαλύτερα από αυτά καλό είναι να κάνουν τους οραματισμούς τους, όπως το έχουμε ξαναπεί, αφού πρώτα κάνουν τις ασκήσεις μυϊκής  χαλάρωσης που σας έχω δώσει σε παλαιότερες κουβέντες μας στη στήλη αυτή και μερικές αναπνοές μπαλόνι. 
Με ήρεμη χαμηλή φωνή τα οδηγείτε εσείς, όπως πάντα, στον οραματισμό  κάνοντας μικρές παύσεις  όπου υπάρχουν αποσιωπητικά :

- Φυτεύεις ένα σπόρο στο χώμα…..
- Τον ποτίζεις κάθε μέρα…..
- Μοιάζει σαν να μη συμβαίνει τίποτα….
- Αλλά ξέρεις πως δεν είναι έτσι….
- Συνεχίζεις να τον περιποιείσαι…..
- Τον εμπιστεύεσαι και τον πιστεύεις πως θα βλαστήσει….
- Και …. Μία μέρα…. Βλέπεις έναν μικρούλη πράσινο βλαστό να ξεπροβάλλει από το έδαφος….
- Ποτίζεις υπομονετικά κάθε μέρα τον μικρό βλαστό….
- Μέχρι που βλέπεις να βγάζει το πρώτο του φύλλο….
- Κι ύστερα και άλλο ένα….
- Συνεχίζεις να το ποτίζεις και να φροντίζεις το μικρό φυτό….
- Μία μέρα…. Βλέπεις να εμφανίζεται ένα μικρό μπουμπούκι….
- Που ετοιμάζεται να ανοίξει…..
- Αλλά δεν είναι ακόμη ο καιρός του…
- Το ξέρεις πως δεν μπορείς να το αναγκάσεις να ανοίξει γρηγορότερα….
- Θα γίνει ένα όμορφο λουλούδι….
- Αλλά στον δικό του χρόνο…..

Στη συνέχεια, όπως έχουμε ξαναπεί, λέτε στο παιδί να αισθανθεί τα χέρια και τα πόδια του, να πάρει μία ανάσα, να ανοίξει σιγά-σιγά τα μάτια του και να ξαναγυρίσει στην κανονική του κατάσταση.

Πηγή: "Guided imagery with children" της Sarah Berkovits 2005